تنوع يا تهوع زيستي!به دوستان برنخورد

من کتابی دیدم واژه هایش همه از جنس بلور/کاغذی دیدم از جنس بهار…سهراب

ميانه روي را خوش مي دارم و اين نوشته مرا خورده نگيريد كه گمان فرماييد به زياده روي مي گرايد.چنين نيست.چون ديدم امسال نامش  biodiversity است كه برابر فارسي آن گوناگوني زيستي است و متاسفانه بيشتر جا ها و در كتابها ودرس و دانشگاه و…تنوع  زيستي ديده ميشود و اكنون خواهم گفت چرا با هدف و فلسفه و ماهيت  تنوع زيستي (!!)منافات و چالش دارد.

4-يك پرسش از شما، چرا اين اندازه براي نام خليج فارس حساسيم و نگران؟ و تخت جمشيد و پاسارگاد و ميراث فرهنگيمان را  ارج مي نهيم و بيم جابجايي دو گونه ببر و پلنگ بین ایران و روسیه!و اين قرنطينه هاي گمرك و ورودي كشورها و استانها براي چيست؟و چرا براي زبان چنين ارزشي و جايگاهي نمي بينيم كه زبان، ماندگاري فرهنگ و هويت و بزرگي و افتخارو پيشينه كشورها را با خود دارد و…وبسيار چيزها، كه درين پست نمي گنجد و حساسيت و پالايش و نگهداري آن مانند نگهداري خاك وسرزمين و مرز كشور است . اما چرا بايد بگوييم گوناگوني زيستي  و اين همه پافشاري براي چيست؟

3- biodiversity (گوناگوني زیستی). همه چیزهايي كه در پيرامون ما زندگی می کنند می باشد.گوناگوني زیستی ؛سرمایه طبیعی،انساني،فرهنگي ،علمي و اقتصادي يك سرزمين است که پشتیبانی از تمام زندگی ما و ماندگاري كره زمين را با خود دارد.

2-لنگه به لنگه بودن را هيچ كس نمي پسندد و همه ما دوستدارهارموني و معماري زيبا در همه جا هستيم از لباسي كه برتن ميكنيم تا رنگ  و معماري و سازه هاي شهري  و نمي دانم چرا به زبان كه ريشه و بنيادي ترين بخش زندگي كه مي رسيم بي سليقه و وارونيم!

گريه ام مي گيرد آنگاه كه نامهاي زيباي خود را به كناري مي نهيم و واژه هاي زشت كه معماري و نماي آن با زبان ما همخواني ندارد را بر زبان مي آوريم.واژه زيباي برگ را كنار مي گذاريم و مي گوييم صفحه! واژه زيباي پرسش را كنار مي گذاريم و مي گوييم سئوال و موال(!!) به جاي پاسخ هم جواب! واژه زيباي نخست را كنار مي گذاريم و مي گوييم اول .خورشيدي،شمسي-جا،مكان-پگاه،صبح-نام،اسم-پيش،قبل-همگان،عموم-دراز،طويل-پهن،وسيع-سفارش،توصيه-برابر،معادل-ميانگين،معدل-گزينش،انتخاب-اكنون،الان-گونه،نوع …

1-و يكيش  هم همين تنوع كه انسان را به ياد واژه تهوع مي اندازد.مگر گوناگوني چه ايرادي دارد؟مگر نه ما با گونه ها سروكار داريم و مي گوييم اين گونه گياه و آن گونه جانور و…اكنون اين تنوع يا تهوع براي چيست؟به فرمايش حافظ:شمشاد خانه پرور ما از كه كمتر است

آنچه آمد تنها قطره اي بود از درياي  آنچه ميشود از چرايي پاسداشت و نگهداري و پالايش زبان مادري گفت  و اينكه واژه هايي كه 4 واج (حرف) پ-چ– ژ- گ در آنها ديده ميشود بسيار زيبا و با ارزش و بنيادين و ايراني هستند و مانند ميراث فرهنگي و سازه هاي كهن و باستاني و اشعار رودكي و فردوسي بايد نه تنها ارجشان بگذاريم، كه بدانها بباليم و عشق بورزيم و اين وازه ها را دوست داشته باشيم آري بايد واژه ها را دوست داشت …

من کتابی دیدم واژه هایش همه از جنس بلور/کاغذی دیدم از جنس بهار…